Home/She’s Mine

Read free books online.

She’s Mine

Chapter 13 Kiss of Gratitude (Mia’s POV)

INULAN NG tanong ang video ni Summer matapos ng halos limang minuto na pagkaka-upload sa official site ng RAS Entertainment. I followed the site para updated na rin ako kay Summer dahil wala siyang personal account, ayon kay Loida. Lahat ay hawak ng agency at sila ang nagpi-filter ng kung ano ang pwedeng i-post ni Summer. Summer messaged me awhile ago that she will post a video at mahigpit niyang sinabi na dapat ay abangan at panoorin ko agad. At ngayon nga, I wanted to praise her for being brave enough to take the courage and go against their rules. Pero hindi niya ba naisip ang magiging epekto nito sa bata? All her life, Cornelia was living in hiding. Naka-disguise sa pagpasok sa school, and then what? All of a sudden, all attention on her dahil anak siya ng isang Miss Rain? And what's worse? Summer told the public that Cornelia is a test tube baby and she bought a semen dahil wala siyang male partner. She even said that she can’t see herself as a wife, but a mother! Like what the fuvk?! Oh wait, single pala talaga siya. May pag-asa ako! “What? No!” Winaksi ko na lang iyon sa isip at nag-scroll pa sa mga comments. “We love you, Rain! This is the first time na malaman naming gumagawa ka ng kanta. Lalo ka naming minahal.” “Stay safe, Rain. Kagagaling mo lang sa ospital. Don’t need to explain yourself. We love you more!” “Kagandang bata, mana sa nanay. Sana marinig din namin ang boses ni Baby Bella— the second version of our Rain.” I sighed with relief, They love her. I keep scrolling hanggang sa makakita ako ng comment. Tawag pansin ang pag-call out niya. “I want to know whose semen she bought, and which hospital. Never siyang umalis sa camera this past few years, and then biglang may bata? Sabi niya rin na nanay niya na lang ang kasama niya and that was three years ago. Surrogacy? Test tube baby? Kaya niya ba ang halaga ng mga iyon? Take note, nagsisimula pa lang siya noong mga panahon na iyon.” Who the heck is this? And what's with the idiocy? Whose semen? Which hospital? This kind of things are confidential, kahit pa public figure ang dine-demand nila na maglabas ng statement! Agad na nawala ang comment na iyon, maging ang account. But heck, mabilis na kumalat ang screenshot! At ang pino-point ng nag-repost ng comment ay ang kakayahan ni Summer financially. Can I take this opportunity and give her a hand? Dapat talaga, kinausap ko na siya patungkol kay Cornelia. Ito at naunahan pa ako. “Miss Mia, may alam po ba kayo sa part na ito kay Miss Rain?” Ngumiti ako nang pilit sa tanong ni Nanette. Ayaw kong magsalita. Pakiramdam ko, anumang sabihin ko patungkol kay Summer ay pwedeng gamitin laban sa kanya. “She's a mystery. First time mangyari ang ganito sa lahat ng pina-follow ko na celebrity. Malinis ang background niya. Tapos bigla na lang may anak. I have this speculation na inabuso siya ng agency to keep her name on top at si Cornelia ang bunga. And since they cannot control ang biglang paglabas ni Cornelia sa picture noong na-ospital si Rain, ito ang excuse nila.” Mataman akong nakikinig sa sinabi niya. If we were to talk about mystery, walang makakapantay kay Ellyna. Pero paano nga ba nagkaroon ng isang Cornelia? If she really was a test tube baby bom from a surrogate mother, dapat matagal na nila itong inilabas. Unless, she was raped. Sana hindi tama itong mga sinasabi ni Nanette! But if she was, I admired her more. It wasn’t an easy feat, she was living with her nightmare every single day. ¢ ito rin ang paraan nila para ma-divert ang topic from overworking Rain into Rain having a wonderful motherhood with Comelia. Nice work, RAS! Hindi makakaligtas sa isang avid fan ang kawalang hiyaan niyo. Maghintay kayo!” Tumikhim ako para tawagin ang atensyon ni Nanette. Matalim na ang tingin niya at tila anumang oras ay mananaksak siya ng scalpel. “Quiet, Miss Mia. I’m in my detective mode.” "Ako pa ang mag-a-adjust, ganoon?”, ‘oring naman ni Miss Mia. Date na lang ulit tayo.” Napailing na lang ako sa takbo ng isip ni Nanette. Singbilis ng roulette. Kinagabihan, kinatok ko sa unit nila si Summer. She still struggles changing the dressing of her wound. I wonder how she managed this passed few days. Alas nuebe at mahimbing nang natutulog si Cornelia At narito kami ngayon sa sala habang tinutulungan ko si Summer. “Mia, you know what? I am grateful na nakilala ka ng anak ko. Hindi mo alam pero nang ilabas mo siya few weeks ago, tila natauhan ako. I was never a good mother—* “I could see that.” Putol ko sa sinasabi niya na sinuklian niya ng mahinang tawa. Nang matapos ako sa pagpapalit ng benda niya ay inayos ko ang pagkakasuot niya ng robe. Nagulat na lang ako nang humarap siya sa akin at hinawakan ang kamay ko. “Thank you kasi kung hindi mo ako niligtas nang gabing iyon, wala rin ako sa tabi ng anak ko ngayon. You're a blessing to us, Mia. And I will forever grateful that you came into our lives.” I can see the sincerity in her eyes. It was pure appreciation, no special meaning. However, I am grateful, too. For what reasons, I don’t know. Bumaba ang tingin ko sa labi niya. It’s wet and inviting. Napalunok ako nang ilang beses. Hindi ko namamalayan, I am brushing my thumb on her lips. Hindi siya lumalayo o tumututol sa ginagawa ko. And to make sure she’s ok with it, inilapit ko ang mukha sa kanya. Bahagya pang nagtama ang mga ilong namin. Nang bumalik ang mata ko sa mata niya, nakapikit na siya. This is it. First touch and I'm already drowning. Her lips taste like strawberry again. Was it her lip gloss or lip balm? One thing for sure, I will never get tired of this. Lumalim ang paghahalikan namin. At first, I just want to nibble her lower lips. But her tongue licked mine, as if she was telling me to explore more. And so I did. She's like a spell, a posion that leave me no choice but to fell deeper without any intention or reason in mind. Basta gusto ko siya, sapat na. “Summer...” paanas na sambit ko sa pangalan niya. Dahan-dahan kaming bumitaw. Nang magtama ang mga mata namin, ngumiti siya tulad ng mga ngiti niya sa akin kanina. Yeah, she was grateful. And kissing me is her another way of saying thank you, “Matulog ka na.” I choked. And before I could show her I was hurting, I stormed out of their pad. Alam ko rin na kapag tumagal ako sa lugar na iyon at pagkasyahin ang panonood sa mga pagtulog nila, hindi na ako makababalik sa dating ako. Not that I don’t want these changes, pero hindi pa ako handa. At takot din ako. Like what Nanette said, Summer is a mystery. But whenever I talked to her and her daughter, sometimes it feels like Summer is a piece of a puzzle. Sometimes, it feels like she is the puzzle and was missing a small piece. “What the heck am I thinking?” I went to my usual place whenever I need to empty my mind—the Chillax Bar. “Mag-isa ka ulit?” tanong ng barista. Dapat sa kanila, pinapalitan. Regular na ako rito, and I don’t want to hear that eversince I went here, I'm always alone. “My bad. Ilang lingo ka ring hindi pumunta rito. You're the big boss now. So the usual, I guess?” Bawi niya. Tumango na lang ako. Mayamaya ay may dalawang customer na pumasok, babae’t lalaki. Ang ingay nila, mas malakas pa sa kanta. “Hey, what's with the gloomy atmosphere? Let's party!” sabi ng lalaki. Namukhaan ko siya and it was the escort guy with a rich name. May kasama siyang babae na tila ba biglang natauhan kung nasaan sila. This place is a lowkey bar. It offers the most comfortable, relaxing place to stay, it also offers the cheapest and expensive drinks. Hindi ba nila alam kung anong uri ng bar ang pinuntahan nila? If they want to party, doon sila sa bar ni Brix! Agad naman silang sinabihan ng empleyado na hindi para sa maiingay na tao ang lugar, pero nagmatigas sila. Pero ang tigas ng ulo niya, he even threatened the employee. “Put the loudest music on play, jérk, or Iwill shoot your head?” “Kent, tama na. Umalis na tayo.” Yaya ng kasama niyang babae, takot ang mababakas sa boses niya habang nakatingin sa mga barista na imbis na bote at baso ang hawak, ay mga baril. Maxie, come on. This place will be mine soon. And besides, you exceeded my expectations for a fuvking whére, enjoy mo na lang ang mga pa-bonus namin sa iyo.” The girl didn’t listen to Kent at walang lingon-likod na lumabas ng bar. “Maxie, wait!” Bago habulin ni Kent ang tinatawag niyang Maxie, isa-isa niyang tiningnan ang mga empleyado “Remember this, jérks, I am Kent Anderson—the person you shouldn’t mess with!” “Aalis ka 0 magkakalat ang katawan mo sa dance floor? We will party with the sound of guns and your screams.” Fuvk it. Hindi ako masasanay sa mga katulad ni Kuya. I sighed. I forgot to say that this was once Kuya Brian’s—the place he built to relax his madness.